De aardbeving met een kracht van 6,3 op de schaal van Richter heeft vooral de stad Christchurch getroffen. Gebouwen zijn ingestort en op verschillende plekken zijn mensen onder het puin terechtgekomen.Veel wegen zijn onbegaanbaar geworden. Driekwart van de stad zit zonder elektriciteit. De noodtoestand is uitgeroepen. Gelukkig gaan wij nog steeds verder naar het zuiden, dus zullen wij weinig van alle ellende meemaken.

Met de bus naar Christchurch was erg leuk, Sue was de chauffeur en ik was haar enige klant. Of ik voorin naast haar kwam zitten (mits ik niet zou bijten…. ). We hebben het hele stuk naar Christchurch gebabbeld over NZ en de omgeving. Veel te weten gekomen over Canterbury.

Ik was zonder er erg in te hebben in Christchurch aangeland (10:20 uur). Als ik zou opschieten dan kon ik met haar mee terug om 13:00 uur. Dat leek mij wel leuk maar ik had een hard hoofd erin of het zou lukken om een fietsenmaker te vinden die de reparatie voor die tijd gedaan zou hebben. Sue had me wel op Colombostreet afgezet omdat daar de meeste fietsenzaken zijn. BikeHQ stond in onze gids maar die was door de aardbeving failliet. Toen maar door naar BikeBusiness aan de overkant.Ze konden me wel helpen maar de fiets zou pas na het weekend klaar zijn. Dat was geen optie want ik wilde die middag terug.

Ik kon het verderop proberen want daar zten nog twee fietsenzaken: Avanti John Bull en Cycle Warehouse. Bij John Bull hetzelfde verhaal: die dag geen tijd meer. Dan maar door naar Cycle Warehouse. Zij hadden eigenlijk ook geen tijd maar wilde wel even kijken. Wiel eruit en met de moer omgekeerd in de bankschroef. Toen met de freewheel remover het wiel fixeren en draaien maar. Het ging niet van harte en er waren twee mechanics nodig maar uiteindelijk kwam de cassette los. Mooi dat ik spaken bij mee had want die maat hadden ze niet. Ze gingen de spaak vervangen en de slag eruit halen. Na een uurtje kon ik mijn fiets weer op komen halen. Mooi want dan was ik nog op tijd om met Sue om 13:00 uur terug te rijden naar Methven. Ik ging even in de buurt lopen en kwam al snel de shopping mal tegen waar we eerder al boodschappen hadden gedaan. Een kopje koffie (long black) met carrot cake gekocht. Toen door naar nog een andere fietsenmaker om een nieuw achterpadje voor mijn fiets te halen want zij hadden die niet maar de andere fietsenzaak vast wel want dat was een Giant dealer.

Toen weer de fiets opgehaald. Die was klaar en de de remmen waren afgesteld, derailleur kabel vervangen spaak erin en wiel gericht. Helaas wel een probleem. De velg was door het richten kleine haarscheurtjes gaan vertonen. Dat is niet een lekker idee als je nog een fiks aantal heuvels en berg op en vooral af moet. Geen zin om ergens in the middle of nowhere met meer gebroken spaken te komen te staan of nog erger een gebroken velg. Gevraagd of ze een nieuw achterwiel hadden. Eigenlijk niet want de achterwielen die zij hadden waren niet bedoeld voor een vakantiefiets met bepakking en Magura velgremmen. ook hadden ze geen tijd om het nieuwe achterwiel te monteren.

Toen maar even door naar die andere fietsenmaker, de Giant dealer. Hij dacht dat ze er veels te veel spanning op hadden gezet en dat daardoor de velg was gaan scheuren. Waarschijnlijk was het gewoon een kwestie van een vliegreis met -50 graden Celcius, een oud wiel en tegen een helling van 12% aanrijden met een gebroken spaak. Hij had wel een achterwiel en die zou hij erin zetten. Zou een uurtje duren. Sebastiaan gebeld en de hoop opgegeven om de 13:00 uur bus terug naar Methven te halen.

Nog even theedoeken gehaald en wat Ductape gehaald bij de shopping mal. Ook even een broodje gehaald om te lunchen. Na een uur mijn fiets opgehaald met een nieuw achterwiel. Het was inmiddels 13:30 uu. Naar busstop op Cathedral Square om te wachten op de volgende bus die om 16:00 uur zou verttrekken. De tijd gedood met een goede bak koffie en kijken naar openlucht schaak met life-size stukken.

Iets over 16:00 uur was John met zijn bus op Cathedral Square. Hij was niet blij want hij had tevergeefs gewacht bij het vliegveld op passagiers. En hij moest nog bij alle Boarding Schools langs om dorpskinderen op te halen die weer naar huis gingen voor het weekend. Lange rit door de suburbs van Christchurch en alsnog naar het vliegveld want de pasagiers waren eindelijk door de douane heen. Leuk gesprek gehad met Edward een directeur van een Australische bank die met zijn vrouw naar hun buitenhuis in Methven ging.

Hij was zeer geintresseerd in duurzame energie en wilde alles weten over hoe wij in Nederland om gingen met energiebesparing in huizen. Ook was hij een een fervent lange afstand inline skater en had hij gehoord van de Elfstedentocht en Sven Kramer die toch wel beter was dan zijn held Chad Hedrick. Al met al was ik pas weer om 19:00 uur in Methven. Edward en zijn vrouw stapten snel in de auto die hen kwam ophalen van het dorpsplein. Hij vroeg wel waar we verbleven want dan kwam hij misschien nog even langs om in het dorp een pint te drinken.

Inmiddels had Sebastiaan al boodschappen gedaan en gingen we een lamb curry eten met rijst. Daarna hebben we wat posts gemaakt voor het blog en uitgezocht hoe de GPS logger werkte enzovoort. Al met al werd het laat (middernacht) voordat we in bed lagen.

[Show as slideshow]

12►

Deze dag wacht ons een pittige klim uit Rakaia Gorge om daarna een rustige route (vals plat) naar Geraldine te fietsen. De klim begint inderdaad pittig: de eerste 500 meter 12%, dan 600 meter 5% om af te sluiten met 400 meter 8-10%. Bij het begin van de klim hoor ik een pang terwijl ik schakel, ik denk gelijk: “Dat is een tandje minder op mijn achterblad”. Helaas, helaas was dat maar zo, het was namelijk een spaak in mijn achterwiel. Ik rij nog wel door maar door het verlies van mijn mijn spaak krijg ik een behoorlijke slag in mijn wiel.

Met een aanlopende achterrem weet ik nog wel de top van de klim te bereiken maar nadat we de bepakking eraf gehaald hebben wordt de schade duidelijk! Een kapotte spaak en een achterwiel met een flinke slag. Geen nood: we hebben extra spaken bij ons dus dat moet wel te repareren zijn. Wel is het spaak aan de kant van de achtercassette dus moeten we de cassette eraf halen. We hebben een Next Best Thing (NBT II) bij ons dus dat moet lukken.

Hoe ging dat ook al weer bij de fietsreparatie cursus? Moest die moer nu wel of niet eraf om de sluitring van de cassette eraf te halen? Laten we voor de zekerheid dat maar doen! Onze steeksleutels zijn echter niet groot genoeg dus dat wordt een afdaling te voet terug naar de camping. Hopelijk heeft de aardige camping meneer genoeg steeksleutels. Ja hoor dat was geen probleem! SLeutels zat maar de moer krijgen we er niet af. Is ook niet nodig naar blijkt. Terug naar Sebastiaan die boven bij de fietsen staat. De aardige camping meneer wil niet dat ik terug omhoog loop dus hij brengt me wel even met de auto. Inmiddels heeft Sebatiaan in de handleiding bij de NBT II gelezen dat de moer er niet af hoeft.

Goed NBT II op de sluitring, wiel in de fiets en draaien maar…. Drie kleine slagen (we horen kraak, kraak, kraak net zoals op de cursus) maar de cassette komt niet los. Oeps, de verkeerde kant op gedraaid, de sluitring zit nu nog vaster. Goede kant dan maar op draaien maar de cassette komt niet los. Erger nog: het achterpadje van mijn derailleur  breekt. Gelukkig had ik daar ook een reserve van mee genomen. Maar het brekende achterpadje was voor ons wel het signaal dat we maar naar een pro moesten gaan. De aardige camping meneer kon mij met mijn fiets en bagage wel naar Methven brengen, het eerstvolgende dorp. Hij wist niet of daar een fietsenmaker zat maar ze konden daar vast wel vertelklen waar er wel een te vinden was.

Zo gezegd, zo gedaan. Fiets achterin, bagage erbij en rijden maar. Sebastiaan moest nog wel te fiets naar Methven rijden (ongeveer 15 km). Na een korte rit waren we in Methven en kijk: op de kruising in het centrum van het dorpje zit een fietsenmaker. Dat is mooi, alleen had die lunchpauze van 12:30 – 15:00 uur. Nu waren we al een tijdje bezig en omdat we later vertrokken waren (11:00 uur in verband met het drogen van de tent) was het al na 14:00 uur. Even wachten dus. Gelukkig kwam de fietsenmaker al vrij snel terug van zijn lunch. Hij was erom 14:15 uur en ging gelijk aan de slag.

Geen NBT II maar met een …..moer en een freewheel verwijderaar (kettingding). Helaas we hadden de sluitring goed vastgezet. Hij kreeg hem niet los. Hij verboog zijn gereedschap maar de sluitring kwam niet los. Hij had ook geen achterwiel ter vervanging. Hij raadde aan om naar Christcurch te gaan en daar bij een grote fietsenmaker het te proberen. Inmiddels was Sebastiaan al weer in Methven aangeland. Samen met Sebastiaan het achterpadje vervangen en de ketting er weer op gezet. Wiel gemonteerd en de bagage erop. En dan te voet verder op zoek naar accomodatie voor die nacht en een manier om de volgende dag naar Christchurch te gaan. Bij het iSite (de VVV van NZ) wisten ze me te vertellen dat er de volgende dag een bus vertrok naar Christchurch en dat een fiets mee kon. Moesten wel gelijk boeken. We hadden weinig keus want het iSite ging bijna dicht dus moesten we snel beslissen. Ik zou de volgende dag allleen met mijn fiets naar Christchurch gaan en Sebastiaan bleef in Methven. Er was ook een goed hostel in Methven dus daar gelijk maar een kamer voor 2 voor 2 nachten gereserveerd.

We hadden inmiddels ook flinke honger want we hadden geen lunch gehad dus gingen we eerst nog even wat eten bij de plaatselijke pub. Het vulde wel maar was niet echt best (te vet) maar goed we hadden honger. Toen door naar Snow Denn (het hostel) en daar aangkomen werden we goed opgevangen door George, de eigenaar. Helaas hadden we al een ticket gekocht naar Christchurch want hij moest daar de volgende dag ook heen en achterin was er ruimte genoeg voor een fiets….

Nog even boodschappen doen en koken. Vrij aardig gegeten: pasta met veel groenten, tomatensaus en gehakt. Nog een slechte serie gekeken op SKY (de lokale satellietTV) en toen naar bed.

[Show as slideshow]

www.youtube.com/watch?v=Vn29DvMITu4