Het busje is precies op tijd en brengt ons naar het vliegveld. We checken maar gelijk in en onze baggage wordt gewogen. Dat betekent de fietsdozen van de baggagewagen afhalen. en op de weegband. Dan wegen ze onze plunjetas. Het gaat weer op zijn NZ. Naar boven afronden en optellen. Drie kilo teveel. Of we wilden bijbetalen. Dacht het niet! Ik haal de verbandtrommel uit mijn baggage en we wegen alles in 1 keer. Dan zitten op 59,7 kg. Drie ons onder onze weight allowance.

Dan checken we in en ik gooi de verbandtrommel weg. Geen zin om die in mijn hadbaggage te proppen. We gaan wat koffie drinken en naar de wc voordat we door de douane gaan. Dat verloopt allemaal vlekkeloos. Het boarden is pas om 11:15 uur maar gelukkig is de boardingtime wel kort. Om stipt 11:50 uur stijgen we op. We zitten snel boven de wolken en als we over de Canterbury planes heenvliegen verdwijnt de bewolking en hebben we prachtig zicht op de Southern Alpes. Snel wat kiekjes schieten en dan maar naar de inflight entertainment. Ik ben dat snel zat en ga maar wat stukjes voor het blog tikken. Hopelijk kunnen we die posten in Singapore.

We komen om 17:00 uur lokale tijd in Singapore aan en vertrekken daar weer 23:50 uur. Als het goed is zijn we dan morgenochtend om half zeven lokale tijd op Schiphol waar we opgepikt worden door Christelle en Bernard! Hopelijk kunnen we van Singapore naar Schiphol slapen in het vliegtuig zodat we niet al te veel jetlag hebben.

[Show as slideshow]

12►

De douane van Nieuw-Zeeland is erg precies op het invoeren van dierlijke en plantaardige spullen. Ook voor vuil aan de schoenen en fiets is men allergisch. Omdat we hebben aangegeven dat we fietsschoenen en fietsen meeslepen uit Nederland, krijgen we natuurlijk de “speciale behandeling”. Dat is lang wachten op een aantal chinezen, die een koffer vol hebben met etenswaren en natuurlijke medicijnen: alles dus inleveren.

Per ongeluk “vergeten” aan te geven was er voor ons niet bij: we hadden twee grote fietsdozen op een trolley, dus die waren niet te missen. Bovendien riskeer je een boete van 400 NZ dollars (200 euro). De douaneambtenaar was gelukkig vriendelijk en relaxed: de tassen hoefden niet open, ze wilde slechts de fiets inspecteren. Aangezien we beide als professionele huisvrouwen onze fietsen thuis hadden schoongemaakt, mochten we na een “ok, mate” door naar de rontgencheck. Alle tassen er door heen, so far so good. Nog even wat twijfel bij de tweede ambtenaar of de fietsen ook door de rontgenapparatuur moest. Na wat overleg was de conclusie heel simpel: “this will not fit” Aangezien de eerste ambtenaar onze fietsen al visueel had gecontroleerd, waren we uiteindelijk verlost van de inspecties.

Nog even op de valreep pinnen en door naar de parking spot waar een shuttle bus met aanhanger voor ons klaar stond. Het was even passen en meten, want de aanhanger was berekend op fietsen zonder doos. Met een redelijke jetlag vervolgens door de drukke ochtendspits aangekomen bij “Chateau on the Park”. Een mooi luxueus hotel met erg vriendelijk personeel: we waren erg vroeg voor de checkin (11.00 uur), maar na wat schuiven met reserveringen, kregen we uiteindelijk een kamersleutel. Tijd voor een douche en een bed! To be continued…..

[Show as slideshow]