We komen om ongeveer half twaalf aan bij het motel. We zijn wel vroeg maar onze motel-unit wordt snel op orde gemaakt. We kunnen erin. Voordat we dat doen vraag naar een emmer water om mijn fietstassen en fiets schoon te maken van alle modder die re gisteren en vandaag op is gespetterd. De eigenaar heeft een beter idee: hij heeft een tuinslang met Gardenia-sproeier. We maken onze fietsen en tassen schoon en hij brengt ons zelfs oude handdoeken waarmee we onze tassen droog kunnen maken (en zijn tapijt niet nat en vies ) Dan zetten we nog even een laatste was aan want het lijkt erop dat het droog blijft en dat zelfs het zonnetje doorbreekt. Kunnen we mooi onze was buiten drogen op de droogmolen. De eigenaar weet ook te vertellen waar een doe-het-zelver zit. Daar kunnen we vast tape kopen.

We vragen aan de eigenaresse of ze nog een inzamelpunt van Leger des Heils/Rode Kruis weet. Dan kunnen we onze tent, slaapzakken en andere kampeerspullen doneren. Toevallig had ze net die ochtend gezien dat er in Hagley Park een bijeenkomst was van hulporganisaties voor de aardbeving-vrijwilligers. Wij besluiten om onze spullen uit te zoeken en dan met de donaties naar Hagley Park te rijden om daarna langs de doe-het-zelver te gaan om tape te kopen en dan te gaan lunchen bij Chateau on the Park. We fietsen naar het centrum van Hagley Park, een groot stadspark a la Central park in NY. We hebben de bijeenkomst vrij makkelijk gevonden en er is een busje van het Rode Kruis. Zij zijn er niet om spullen in te zamelen maar vinden ons gebaar mooi en bieden aan om de spullen mee te nemen en door te sluisen zodat het een goede bestemming krijgt. Dat soort spullen zijn altijd welkom!

Dan rijden we door naar Dunnings, de doe-het-zelver. Daar vinden we natuurlijk tape en zoals zoveel in NZ is dit ook groot een rol van 30 meter. Maar goed dat komt vast wel van pas. Dan gaan we langs Chateau om te lunchen. Sebastiaan krijgt zijn langverwachte lamsburger en ik neem een beefburger. Zoals verwacht is het erg goed en niet standaard. Mijn burger had een garnering van gefrituurde bieten en de lamsburger werd geserveerd op turks brood met Kofta-saus.

Fietsen terugbrengen naar het Ashleigh Court motel en dan onze dozen ophalen bij Chateau on the Park. Het is maar 600 meter lopen dus dat doen we te voet. Dan begint de leuke klus. De fiets demonteren. Op de heenreis kreeg ik mijn pedalen al niet los dus moeten deze er met crank en al af. Dat gereedschap heb ik niet bij me dus moet ik naar de fietsenmaker. Na de fietstocht krijgt Sebastiaan ook zijn pedalen niet los dus gaat hij ook mee naar Avanti, de vriendelijke fietsenmakers op Riccarton Road. Ze helpen ons snel en we hoeven niks te betalen. Dan teruglopen naar het motel en de rest losmaken. Het stuur moet los en een kwartslag gedraaid. Verder pakken we nog wat fietspullen erbij in en beschermen we onze fietsen zo goed en zo kwaad als het kan. Dan tapen we de dozen dicht en begint het uitzoeken van de overige spullen in onze fietstassen. We verdelen de spullen zo evenwichtig mogelijk over de tassen en maken van de achtertassen een pakket met een grote plunjezak. De voortassen gaan leeg in de Rack-packs en dan kan daar de rest in.

Nog even douchen en scheren en dan is al weer tijd voor diner. We gaan eerst nog even een wat flessenwater halen want kraanwater moet je nog steeds koken in Christchurch. We nemen dan ook nog een paar van onze favoriete biertjes mee: Monteiths Summer Ale en Dark Beer. Voor vanavond als we nog wat Sky-tv kijken.

Het eten bij Chateau on the Park was weer voortreffelijk. Broccoli-soep als voorafje. Ik neem een pie met beef en dark ale erin en mashed potatoes en bietjes. Erg lekker. Sebastiaan heeft ravioli met biefstukmedaillons. De toetjes zijn ook voortreffelijk. De koffie is on-the-house omdat het espresso-apparaat nog steeds stuk is. Volgens Alex, onze serveerster, was de koffie geen echte koffie als het niet vers gemalen uit het apparaat kwam.

Na deze mooie afsluiting gaan we terug naar het motel. We zakken nog af met de biertjes en wat Sky-tv. Dan om 23:00 uur naar bed. Morgenochtend worden we om 8:30 uur opgepikt door het busje dat ons naar het vliegveld brengt.

[Show as slideshow]

Maar eerst moesten we nog mijn crank met trappers op mijn fiets laten zetten. Op naar een fietsenmaker dus. In het hotel wist de conciërge ons te vertellen dat er meerdere fietsenmakers op Ricarton Road zaten. Dat was op loopafstand van het hotel. 10 minten lopen verder waren we bij Avanti bike shop. Vriendelijke lui die vakkundig en snel de cranks op mijn trapas hebben gezet.

Ze wisten ons ook te vertellen dat er een shopping mall was waar we waarschijnlijk zouden slagen voor al onze andere inkopen. Wel moesten we eerst langs bij Kathmandu Discount Store aan de overkant van de straat want die waren “dirt cheap”. Dat was een schot in de roos. Tent, slaapzakken, matrassen, bijna alles wat we op ons lijstje hadden staan. Terug naar het hotel om onze spullen af te gooien en de band van Sebastiaan weer op te pompen want die liep erg langzaam leeg.

Na een aantal omzwervingen door het centrum van Christchurch: hier moesten we tch rechtsaf?…Dewar Street of was het toch Delany Street? In Christchurch maakt het niet uit. Gooi een steen en je raakt een shopping mal! Ongelovelijk hoeveel discount stores en malls er zijn. Bij the Warehouse slaagten we ook voor een campingbrander en een pannetje. In de New World supermarkt hebben we ook proviand ingekocht zodat we de volgende ochtend op pad zouden kunnen. Ze hadden zelfs een afdeling Dutch waar je de meest ongelovelijke dingen kon kopen: DE koffie, hagelslag, etc.

Terug bij het hotel toch maar goed naar de leeglopende band van Sebastiaan gekeken. Verder leeg laten lopen, binnenband eruit, checken waar het lek zit om te kunnen bepalen of er nog glas ofzo in de buitenband zat. Niet te vinden, dan maar de band onder water in de badkuip op de hotelkamer: voila hij lekt op het frans ventiel! Nieuwe binnenband erin, oppompen en klaar. Al met al een drukke dag en geen puf meer om de stad in te gaan op zoek naar een leuk restaurantje. Zeker niet aangezien er bij het hotel een award winning restaurant zat! Toen naar bed want het was toch wel raar om dag en nacht om te draaien.

[Show as slideshow]

Na de lunch hebben we als twee zombies in het zonnetje gezeten. De reis heeft er goed ingehakt en de omschakeling van winter naar zomer (21 graden) helpt uiteraard ook niet echt mee. Nadat we weer een beetje bij onze positieven waren, leek het ons een verstandig idee om de fietsen te gaan inspecteren en monteren. We hebben immers nog een nacht in Christchurch en gaan de volgende dag shoppen, dus bij grote schade kunnen we dan nog langs de fietsenmaker.

Na alle plastic-, bubbeltjesfolie- en taperotzooi te hebben verwijderd, lijken onze fietsen gelukkig nog in goede staat te zijn. Wel hier en daar een aantal grote krassen op de frames, maar dat geeft de vakantiefiets weer wat meer “karakter”. Het in elkaar zetten kost ons een aantal uur en omvat het volgende:

- stuurpen monteren
- zadelpen monteren
- handlebars monteren
- pedalen monteren
- banden oppompen

Jeff zijn fiets heeft echter nog een “klein” probleempje: de complete crank is gedemonteer in Nederland, aangezien zijn pedalen met geen mogelijkheid los kwamen. Morgenochtend dus op pad om een goede fietsenmaker te vinden. Voor dit soort zaken hebben we namelijk geen gereedschap meegenomen. Na behoorlijk wat gesteun en gezweet zat het merendeel in elkaar.

Moe en voldaan schoven we aan tafel om weer een gastronomisch hoogtepunt te nuttigen. Ik kon met moeite mijn ogen openhouden en het toetje gingen we dan ook niet meer redden. Om 20.00 uur op bed en op naar een welverdiende nachtrust!

[Show as slideshow]